§ ¶

§ ¶Hi-Ha-Hiiiit!

Gezond blijven is best moeilijk in een land als Ierland. Ik heb tot nu toe meer gewichten geheven in de kroeg (ongeveer 0.6kg) dan in de company gym. Maar na het zien van deze video van de Gebroeders Chemical heb ik weer zin gekregen in Shaolin Eagle Claw Wushu, zoals geleerd in Enschede bij Mr. Miyagi. Ik ga Google maar eens vragen of ik in Dublin wat lessen kan volgen...

(Via Retecool)

§ ¶The Hunt - Laatste deel

Guess what?! Na zeven kamers te hebben bezocht kan ik met blijdschap melden dat ik een kamer heb!! Morgenmiddag even een contractje tekenen en borg betalen en dan ben ik binnen. De kamer komt pas 15 december vrij en ik moet 1 december uit mijn huidige huisje, maar voor die twee weken kan ik al bij 3 mensen op de bank slapen. Ik ga daar deze kamer niet voor laten schieten: 390 euro'tjes per maand (gvd, wat een prijzen hier), nog dichter bij m'n werk dan nu en ook iets dichter bij het centrum. De kamer is niet al te groot, maar dat maakt me niet zo veel uit. De woonkamer is gezellig met een hoog plafond en er wonen al een Duitse, een Spanjaard (of Italiaan, dat was niet helemaal duidelijk) en een Rus.

Ikhebeenkamerikhebeenkamerikhebeenkamerikhebeenkamerikhebeenkamerikhe..........................

§ ¶Vanaf heden in dit theater:

Nieuwe foto's.

§ ¶The Hunt - Deel 3

Helaas heb ik nog geen kamer. Donderdag heb ik een blauwtje gelopen bij het eerste huis. De verhuurfiguur kwam niet opdagen. Ik heb hem een paar keer gebeld en de laatste keer een paar prachtige Nederlandse scheldwoorden op z'n voicemail achtergelaten. Ik heb wel z'n buurman ontmoet. Ookal werkte hij bij een grote concurrent, ik mocht wel bij hem binnen even schuilen voor de regen tijdens het wachten. Vriendelijke mensen, die Ieren.

Het tweede huis was aantrekkelijker. Zoals in de vorige post gezegd ligt die kamer iets verder van m'n werk af, maar de kamer zelf was een beetje klein, maar wel prima en de rest van het huis was (te?) netjes. De twee huisgenoten werken allebei, een verkoopt verzekeringen, de ander werkt ook op het East Point Business Park. Ze zouden zondag beslissen en mij bellen, maar het telefoontje bleef uit. Gister heb ik ze zelf maar gebeld, ze stellen hun beslissing uit tot donderdag. Dat klinkt weinig hoopgevend, maar mochten ze me nog willen, dan kom ik daar graag wonen.

Het derde huis was meer wat ik in gedachten had. Een oud huis met hoge plafonds bewoond door een mix van studenten en werkende mensen (4 in totaal). Opnieuw een kleine kamer, maar wel een erg gezellig huis. Maar helaas, het huis wordt gesloopt per 1 juli, dus dan moeten ze eruit. Ik ga op 1 mei weg, ze zagen het niet zitten om voor die laatste twee maanden nog iemand te zoeken. Dus kozen ze iemand anders.

Vanavond nieuwe ronden nieuwe kansen. Om 18u00 heb ik  in ieder geval één huis te bezoeken. Daarna ga ik nog even terug naar kantoor om nog wat huizen te bellen. De meesten willen namelijk na zessen gebeld worden. Ook gaat Gill (een van de Oracle figuren) vanavond z'n oom bellen, hij is huisjesmelker hier in de buurt. Hij heeft vast ook nog wel wat.

Op z'n Twents: K.W.W (Kiek'n Wa't Wordt)

§ ¶The Hunt - Deel 2

Vanavond (donderdag) bestaat het menu uit drie gangen. Om 18u00 bekijk ik een kamer in Marino (lekker dicht bij het werk), om 19u30 in Killester (lekker goedkoop, maar wel ver weg) en als toetje mag ik om 20u30 in North Wall komen kijken. Betere wijken dan gister, maarreh... heeft er nog iemand een fiets die ik vanavond kan lenen?

§ ¶The Hunt - Deel 1

In tegenstelling tot de vorige post op deze site ben ik vandaag (woensdag) al naar een kamer gaan kijken. Het gaat om de goedkoopste kamer die ik op dit moment op Daft kon vinden in Noord Dublin. 286 eurootjes per maand, exclusief wat de bewoners daar 'bills' noemden. Met 'bills' nog altijd ruim anderhalf keer zoveel als ik in Enschede betaal. Een korte recensie:

Onslow zou zich er prima hebben thuisgevoeld.

Voor degenen die Keeping Up Appearances nooit op TV hebben gezien: een krot in een pauperwijk. Gelukkig werd de beslissing om daar niet te gaan wonen al snel voor mij genomen. De huisbaas wilde geen huurcontracten korter dan een jaar. Jammer hoor...

§ ¶The Hunt begins...

Donderdagavond om 18u00 Ierse tijd mag ik bij een huis komen kijken voor een kamer. Het is voor het eerst in vijfeneenhalf jaar dat ik weer moet hospiteren, dus ik hoop dat ik nog een beetje in vorm ben. Wish me luck!

§ ¶Too... many... Guinness...

Donderdag was het driekoppige nederlandse management team (financial, sales en management directors, figuren wier salaris ik wel zou willen hebben) overgevlogen uit Nederland om in Dublin de afgelopen anderhalve kwartalen en de ideeen voor de komende tijd te bespreken. Dat doen ze 2 keer per jaar. 's Avonds trakteerden ze het hele Nederlandse sales team in Dublin op heerlijk eten en een prima feestje. Ik en zeven andere nieuwkomers sinds het vorige bezoek werden welkom geheten met de mededeling dat we alleen mochten blijven als we een adje Guinness zouden doen. Een hele pint, dat hebben alle andere Nederlanders ook een keer moeten doen. Ugh...

Vrijdagochtend was het aantal kleine oogjes in de Nederlandse hoek niet op twee handen te tellen.

§ ¶Casual Friday - Why it's stupid

Vrijdag is het Casual Day op het hele kantoor hier in Dublin. Alle duizend medewerkers hier (behalve kantinepersoneel, schoonmakers en beveiliging) mogen eindelijk aantrekken wat ze willen. Het management denkt dat daarmee het personeel vrijer en gemotiveerder is. Hell, het management zelf doet ook mee!

Het hebben van een Casual Friday impliceert alleen dat iedereen de rest van de week kleren aan heeft die ze eigenlijk niet aan willen hebben. Hoe gemotiveerder de mensen dus zijn op vrijdag, zo gedemotiveerder ze zijn op alle andere vier dagen. Die balans kan niet goed zijn, reken maar uit. Bovendien, de dress code voor de rest van de week is 'Smart Casual', zoals beschreven staat op één van de 28 pagina's Oracle Ethics. Vrijdag is ook casual, maar blijkbaar niet zo slim. Stupid Casual dan maar?

§ ¶Goed Nieuws uit Nederland!

Triple yippie with a cherry on top! Ik heb een 6 voor mijn tentamen Operationele Research! Cum laude zat er toch al niet in, dus ik ben er hartstikke blij mee.

§ ¶Elk voordeel heb natuurlijk z'n nadeel

Oh ja, mijn appartement, da's een verhaal apart. Dat staat op een 20 minuutjes lopen (of 10 minuutjes lopen gevolgd door 10 minuutjes in de file in een overvolle shuttlebus, een gemakkelijke keus) van m'n werk en om de hoek bij Harry Burns. Ik heb twee verdiepingen helemaal voor mezelf, misschien komt er later deze maand nog een huisgenoot bij. Ik ben erg blij met de afwasmachine, de kabelTV, het ligbad en het king-size bed, maar ik moet er niet al te veel aan wennen. Ik mag namelijk maar een maand blijven in het appartement, dan moet ik zelf ergens een kamer huren en zoiets als dit kan ik natuurlijk nooit betalen. Het voorlopige plan is om met een Zweed en een Duitser hier gedrieelijk een huis te zoeken, hartstikke gezellig.

Verder ben ik al aan het genieten van de bureaucratie van een 40.000 man groot bedrijf. Mijn lunchchipkaart doet het niet, dus ik heb al 2x illegaal ontbeten en 1x illegaal geluncht. Ik maak dus nu al grote vrienden bij de kantine :). Ik kan ook nog niet e-mailen met mijn gloednieuwe corporate e-mail adres en heb al 28 pagina's huisregels moeten doorwerken over begrippen als fairness, business conduct en integrity. Het Nederlandse team hier is in ieder geval hartstikke gezellig, en morgen heb ik een lunch-date met de baas van mijn afdeling.

§ ¶Guinnes, baby!

Ik ben goed en wel aangekomen in Ierland en de eerste paar dagen zijn best vermakelijk geweest. Ook een beetje druk, vandaar dat ik nu pas iets kan schrijven. 's Ochtends om 7u30 (half acht ja) moet ik op kantoor zijn en eens beginnen met werken.  Gister heb ik even kennis gemaakt met de meeste van mijn directe collega's en heb ik een inductietraining gevolgd met wat andere nieuwkomers. In de inductietraining wordt verteld hoe je e-mail en telefoon moet gebruiken, geen rocket-science dus, maar wel een aardige dagvulling. Met de nieuwkomers gingen we nog even wat eten en daarna waren de eerste paar glazen echte Guinness in een echte Ierse pub een feit. Harry Burns is de pub in kwestie, een van de oudste kroegen van Ierland (18e eeuw ofzo) en netjes bij mij om de hoek.